Je ziet het op strakke handtassen, kaarthouders en laptophoezen: een fijn patroon van schuine kruisjes, met een lichte glans. Dat is saffiano leer. Het is echt leer, maar het oppervlak is onder hitte in dat patroon geperst en daarna afgewerkt met een waslaag. Daardoor is het krasbestendig en makkelijk schoon te houden, maar het verandert met de jaren nauwelijks.
Hoe wordt saffiano leer gemaakt?
De basis is een gelooide huid, vaak kalfsleer. Die wordt verwarmd zodat de vezels soepel worden, en daarna tussen metalen platen geperst waarin het kruisjespatroon zit. Als het leer is afgekoeld, krijgt het een afwerklaag, meestal een was. Die laag geeft de typische glans en beschermt tegen vocht en krassen.
De techniek wordt toegeschreven aan Mario Prada, die er begin twintigste eeuw patent op kreeg. Dat patent is allang verlopen, en tegenwoordig maken veel merken saffiano. Niet altijd van echt leer, trouwens: het patroon wordt ook op kunstleer van PU of pvc gedrukt. Staat er alleen "saffiano" of "saffiano look" op het label, zonder het woord leer, dan is de kans groot dat het kunststof is. Hoe je dat verschil zelf ziet, staat in echt leer of kunstleer herkennen.
Voordelen van saffiano leer
Het grote voordeel is dat het er lang hetzelfde uitziet. Een kras van een sleutel valt weg in het patroon en komt door de waslaag vaak niet eens in het leer. Een spatje koffie veeg je eraf met een vochtige doek. Het leer is stug, dus een tas houdt zijn vorm, ook als hij half leeg is. En het is licht in verhouding tot de stevigheid.
Voor een zakelijke tas die altijd strak moet ogen, of voor iemand die geen zin heeft in onderhoud, is dat een eerlijk argument.
Nadelen: geen patina en lastige hoeken
Het nadeel zit in hetzelfde punt. Saffiano leer verandert niet. Het krijgt geen patina, wordt niet dieper van kleur en neemt geen vorm van jouw gebruik aan. Na vijf jaar ziet een goede saffiano tas er ongeveer uit zoals op dag één, of iets doffer.
En als hij slijt, dan slijt hij op een minder mooie manier. Op hoeken en langs de randen schuurt de afwerklaag na een paar jaar door, en daar zie je dan kaal, lichter leer. Dat trekt niet bij zoals bij onbehandeld leer. Bijwerken kan met een kleurcrème, maar het blijft zichtbaar. Leervet helpt ook niet: dat trekt niet door de waslaag heen en blijft vettig op het oppervlak liggen.
Saffiano tegenover plantaardig gelooid volnerf leer
| Saffiano leer | Plantaardig gelooid volnerf | |
|---|---|---|
| Oppervlak | Geperst kruisjespatroon met waslaag | Natuurlijke nerf, open |
| Krassen | Nauwelijks zichtbaar | Zichtbaar, maar te wrijven en worden patina |
| Vocht | Waterafstotend | Neemt vocht op, kan vlekken |
| Veroudering | Blijft gelijk, hoeken slijten kaal | Wordt donkerder en glanzender |
| Onderhoud | Vochtige doek, geen leervet | Af en toe leervet |
| Gevoel | Stug en strak | Wordt soepeler met de tijd |
Welke beter is hangt af van wat je wilt. Wil je een tas die er over tien jaar hetzelfde uitziet, kies saffiano. Wil je een tas die er over tien jaar beter uitziet, dan kom je uit bij open volnerf leer. Het verschil zit ook in de looiing: saffiano is vaak chroomgelooid, en wat dat betekent tegenover plantaardig looien lees je in een apart stuk.
Saffiano leer onderhouden
Weinig werk. Neem de tas af met een licht vochtige, zachte doek en droog na. Gebruik geen leervet, olie of was voor glad leer, en ook geen alcohol of ontsmettingsgel, want die tast de afwerklaag aan. Bewaar hem in een stofzak, zodat de hoeken niet langs andere spullen schuren.
Waarom Beocca geen saffiano gebruikt
Onze tassen zijn van plantaardig gelooid volnerf leer, juist omdat we het verouderen mooi vinden. Een krasje op de mid-size handtas Beau wrijf je met je duim weg, en na een jaar is de kleur dieper dan toen je hem kocht. Dat vraagt iets meer zorg dan saffiano en je moet het willen. Wie een tas zoekt die altijd als nieuw oogt, is met saffiano eerlijk gezegd beter geholpen.
