Je hebt de tas gekozen, de kleur staat vast, en dan blijkt hij in twee uitvoeringen te bestaan voor dezelfde prijs. Suède of glad leer is een keuze die je op een productfoto nauwelijks kunt maken, omdat het verschil pas op de fiets en in de regen naar boven komt. Bij ons speelt die vraag bij de Cleo en de Mira, die allebei in een gladde en een suède-uitvoering bestaan.
Het korte antwoord: kies glad leer als de tas elke dag mee moet, en zeker als je fietst. Glad plantaardig gelooid leer verdraagt regen, krijgt patina en vraagt twee keer per jaar een beurt leervet. Suède is zachter en matter, maar vlekt bij de eerste bui, krijgt geen patina en wordt glimmend op de plekken waar je hand ligt. Voor droge dagen, de auto en de avond is suède een mooie tweede tas. Als enige tas raad ik hem af.
Suède of glad leer: wat is het verschil?
Beide komen van dezelfde huid, maar van een andere kant. Glad leer is de nerfkant, de buitenzijde van de huid met de gesloten poriën. Bij volnerf leer is die laag ongeschuurd en zie je de natuurlijke tekening. Suède is de vleeskant, of een gesplitste onderlaag, opgeruwd tot een korte vezelvleug. Er zit geen gesloten oppervlak op, en dat verklaart bijna alles wat volgt. De fijnere verschillen met velours en nubuck staan in het artikel over suède, velours en nubuck.
De gesloten nerf van glad leer houdt water even tegen, laat vet gelijkmatig intrekken en polijst zichzelf door gebruik. De open vleug van suède zuigt alles op, kan geen vet verdragen en slijt naar een glimmende plek in plaats van naar een glans. Het één wordt mooier van gebruik, het ander wordt vooral ouder.
| Glad plantaardig gelooid leer | Suède | |
|---|---|---|
| Uitstraling | Licht glanzend, natuurlijke nerf zichtbaar | Mat, fluweelachtig, egaal |
| Gevoel | Stevig bij aankoop, soepel na weken | Zacht vanaf dag één |
| Regen | Verdraagt motregen; afdrogen en klaar | Vlekt direct, randen na drogen |
| Vlekken | Meestal weg te wrijven of te voeden | Trekken in, alleen met gum en azijn te verminderen |
| Onderhoud | Twee keer per jaar leervet | Maandelijks borstelen, twee keer per jaar impregneren, nooit leervet |
| Patina | Ja, wordt donkerder en dieper | Nee, wordt glad en glimmend op slijtplekken |
| Prijs bij Cleo en Mira | Rond de 109 euro | Gelijk |
Wat gebeurt er na een jaar dragen?
Een gladde tas van plantaardig gelooid leer ziet er na een jaar anders uit dan op de foto, en dat is de bedoeling. De kleur wordt een tint dieper, de hoeken en handvatten glanzen van het polijsten door je handen, kleine krassen vervagen door leervet. Dat proces heet patina en het artikel over patina legt uit waarom mensen daar juist op wachten. Een zwarte Mira in glad leer is na een jaar nog steeds zwart, alleen met meer diepte.
Een suède tas ontwikkelt geen patina. Wat er wel gebeurt: de vleug op de flap en bij de handvatten wordt door wrijving en huidvet platgedrukt tot een gladde, donkerdere plek die glimt in het licht. Met een suedegum krijg je dat een tijdje weg, maar het komt terug en op den duur niet meer helemaal. De rest van de tas blijft mat. Na twee jaar dagelijks gebruik zie je precies waar je hem altijd vastpakt, en dat oogt niet als karakter maar als slijtage. Bij avondgebruik, een paar keer per maand, duurt dat stadium jaren langer.
Regen is de andere grote scheidslijn. Een gladde tas die een bui vangt, droog je af en laat je een nacht staan; hoogstens houd je er een lichte waterrand aan over die je met een beetje vet wegwerkt. Suède in dezelfde bui krijgt donkere spatten die bij het drogen een rand achterlaten, en die rand haal je alleen met azijn en een borstel nog gedeeltelijk weg. Impregneerspray rekt dat op, maar een tas op de fiets in november redt geen enkele spray.
Welke variant kies je bij welk gebruik?
Dagelijks naar werk of college, op de fiets of te voet, in alle seizoenen: glad leer. De Cleo in glad zwart is dan de logische keuze; hij past een 14 inch laptop en de gladde nerf verdraagt dat je hem elke dag afzet, neerzet en volpropt. De suède-variant is zachter in de hand, maar op de fiets wordt dat een tas die je na een winter niet meer herkent.
Werk in de auto, kantoor, droge dagen, avonden: hier mag suède. Een Mira in Suede Zwart als tas voor de vrijdagmiddag en het weekend blijft jarenlang mooi, omdat hij weinig regen ziet en niet elke dag onder je arm zit. Zwart suède is bovendien vergevingsgezinder dan een lichte tint: platgedrukte plekken vallen minder op en vlekken zijn nauwelijks te zien. Bij beige of cognac suède zou ik nog voorzichtiger zijn, maar die maken we niet.
Twijfel je tussen suède of glad leer, dan is de gladde uitvoering de veilige keuze. Je kunt er alles mee wat je met suède kunt, plus fietsen en regen, en hij wordt er beter van in plaats van slechter. Het verschil in gevoel, dat zachte en matte, is echt, maar het is een verschil dat je koopt voor droge dagen. Wie de kleur nog niet zeker weet, vindt in de kleurengids voor leren tassen hoe zwart, cognac en donkerbruin zich over de jaren gedragen.
Eén misverstand dat vaak terugkomt: dat suède "ademt" en daarom beter is in de zomer. Een tas ademt niet, jij zweet. Een rugzak van suède wordt op een warme rug even vochtig als een gladde, alleen kun je de gladde daarna afnemen en de suède niet.
